REVIEWS

Noblesse @ PARADISO Amsterdam, LiveXS March 2007, by Jeroen Bakker

..."Het trio Noblesse uit Den Haag heeft met Sound The Alarm positieve reacties losgemaakt in diverse media (waaronder 3FM) maar weet het live absoluut waar te maken. De band heeft al de nodige podiumervaring opgedaan (o.a. als supportact van Metal Molly) en dat is dan ook goed te zien. De muziek van Noblesse omvat diverse stijlen binnen het rockgenre en zou daarom niet misstan op diverse komende festivals."

Live review from 3voor12 Den Haag
written by Leontine de Reede, 20 October 2005

PAARD PODIUMCAFE INHALEERT GOEDKOOP ISRAELISCH SIGARETTENMERK
Van mooie, zachte melodieen tot snoeiharde riffs.

"...Noblesse is de tweede band die op het programma staat, een nieuwe driemans indie-rockband. De formatie dankt zijn naam aan een goedkoop merk Israelische sigaretten dat vooral in de kibboets gerookt wordt. Recentelijk nam Noblesse een demo, 4 song demo, op met Henk Koorn van Hallo Venray. Hij werd inmiddels enthousiast ontvangen door verschillende recensenten.
 
Noblesse kan rekenen op een aardig gevuld Paard Podiumcafe. Eerste indruk is dat de band vooral energiek is en van plan is zich een klein uur flink uit te sloven. Noblesse heeft een zelfverzekerde, krachtige uitstraling. De Israelische zanger Orson Sven is een opvallende verschijning met zijn donkere, gevaarlijke blik en een lok zwart haar die aan zijn gezicht plakt.
 
Basgitarist Shahar Horev is vooral wild. Hij gooit fysiek alles in de strijd en headbangt er lustig op los. De zaal krijgt een stevige dosis geraffineerde herrie om de oren. Strakke gitaarpartijen aangevuld met pittig drumwerk van Gideon Fresco. Het is behoorlijk genieten. Noblesse speelt een combinatie van stijlen met invloeden uit de punk, alternatieve 90’s rock en pop. Hard en melodieus maar nog steeds muziek om op te blijven bewegen, al komen de voetjes niet bepaald van de vloer op deze doordeweekse avond.
 
In de bio van de band lezen we dat Noblesse live een set neerzet die vernieuwend maar toch toegankelijk is. Wat er specifiek vernieuwend is aan het geluid? Geen idée. Is ook niet belangrijk meer als je eenmaal hebt geproefd en het vervolgens prima smaakte. "

CARSITTERS EN NOBLESSE IN DE PAAP
by Bert van Geyt, 3voor12 Den Haag, 6/4/06

The Carsitters heeft in Israël al naam gemaakt. De band is fulltime bezig en is veel te horen op de landelijke radio en TV. Dat we hier niet met een beginnend bandje te maken hebben is duidelijk te merken. De soundcheck verloopt geroutineerd en professioneel en het optreden eigenlijk ook. Vanaf het eerste nummer is men al lekker op dreef. Een prominente rol is weggelegd voor zangeres Noa Margalit, naast het podium een onopvallende juffrouw, maar als ze begint te zingen heeft ze een gigantische uitstraling. Ze kan het, eist de aandacht op en houdt zich niet in. De muziek is vrij klassieke middle of the road, degelijke, maar een beetje softe rockmuziek. Je zou ze de Israëlische K's Choice kunnen noemen, al doet dat een beetje afbreuk aan de zangeres, die een stuk minder eentonig te werk gaat.
 
De band is enthousiast en bevlogen, men heeft er plezier in, en je gaat spontaan meebewegen op het ritme. Na verloop van tijd krijg je wel een beetje het idee dat het meer de zangeres en haar begeleidingsband is. De gitarist leeft zich af en toe uit, maar de zangeres heeft echt de hoofdrol, al zingt de gitarist één nummer, en doet de zangeres de tweede stem (ze speelt trouwens ook aardig slaggitaar). Bij het laatste nummer wordt nog even geïmproviseerd. De gitarist leeft zich uit met zijn effectapparatuur, de drummer krijgt Animal-van-de-Muppet-show-neigingen.
 
Tijd voor Noblesse, een indie trio dat pas een jaar geleden zijn eerste optreden had, maar ondertussen, wellicht dankzij Langweiligkeit, behoorlijk populair is. Dat is te merken aan het aantal collega-muzikanten in het enthousiaste publiek. Dat we hier met heel wat anders te maken hebben, is al meteen duidelijk als we zanger Orson Sven het podium zien betreden, volledig in het zwart gekleed, ongeschoren, met een lange pluk haar voor zijn gezicht.
 
De muziek van Noblesse ligt wat minder makkelijk in het gehoor. Het geluid is erg kaal, hard en tot op het bot gaand. In eerste instantie krijg je associaties met een band als Shellac: harde minimal rock, maar Noblesse is toch wat toegankelijker, meer rechttoe rechtaan en poppy, en begeeft zich niet buiten de vierkwartsmaat. De nummers lijken op die van Placebo en de Pixies, erg energiek en lichtelijk hysterisch uptempo. Lekker raggen op die gitaar, al zijn er ook rustige momenten. De nummers zijn over het algemeen kort - de Four song demo duurt negen minuten! Omdat het gitaargeluid - Orson buit de Telecastersound uit - nogal dun is, is er een vrij prominente rol weggelegd voor de bassist, die veel bijvult en zich ook vol overgave over het podium beweegt.
 
Noblesse rockt zich stevig door de set heen. De zanger heeft een goede stem en richt zich tussen de nummers vol zelfvertrouwen tot het publiek. Hij kondigt een danswedstrijd aan. Degene die het beste danst,krijgt een gratis cd. Een aantal figuren laat zich dit geen twee keer zeggen, en een verbazingwekkend schouwspel is het gevolg. Zo wordt bandjes kijken een aparte ervaring.
 
Bij het laatste nummer denk je even aan AC/DC, ook weer het kale, pure kick ass rock-aspect. Het is een nummer met wat meer spanningsopbouw en een klassiek Noblesse-uiteinde.
Deze aflevering van het Haags Poppodium was van hoge kwaliteit, met twee vrij verschillende bands die toch veel gemeenschappelijks hebben. The Carsitters wil Europa veroveren; Noblesse gaat binnenkort zijn eerste album opnemen.

WATERFRONT, GPZH :
by Merie, 16/4/06, 3voor12 Rotterdam

http://3voor12lokaal.vpro.nl/magazines/news/index.jsp?portals=61901&magazines=61902&news=283761

Voordat het zo ver was moesten China Blue, Pourquoi Me Reveiller, Noblesse, JumboDollars, Saunawest en Vixy laten zien wat ze op het podium waard waren. De meeste bands deze avond beschikten al over aardig wat podiumervaring, wat wellicht een verklaring is voor het hoge niveau van wat we te zien kregen. Finalezenuwen spelen ongetwijfeld een rol, maar het toont de ware podiumtijgers die daar bovenuit kunnen stijgen en een jury weten te overtuigen hen met de prijs naar huis te laten gaan.

...Het trio Noblesse uit Den Haag knalde er meteen in met hun strakke power indie-rock. Tijd om de door de Masters of Style hoog getoupeerde creaties los te gooien en eens stevig mee te springen. Daar had het publiek de in het vooruitzicht gestelde gratis cd's voor hen die dansten niet nodig. Altijd knap als je met maar drie instrumenten toch een stevige bak herrie en aanwezigheid kunt neerzetten. Bassist Shahar Horev stampte enthousiast over het podium, onderwijl drijvende ritmes eruit pompend, ondersteund door de strakke drums van Gideon Fresco.
 
Noblesse deed vanaf het begin vermoeden internationale aspiraties te hebben. De oorspronkelijk uit Israël afkomstige zanger/gitarist Orson Sven sprak het publiek consequent in het Engels toe. Soms zelfs, met je ogen dicht, leek het even of er een andere ook zo internationale band op het podium stond. Vooral in het nummer State Of Mind leek de geest van Brian Molko (Placebo) rond te waren. Dat deed er verder niet toe. Goeie muziek is goeie muziek, de twintig minuten vlogen voorbij....

Na een kort jury-beraad mochten Amy en Ivan van de Zuid-Hollandse Popunie de door hen en Waterfront uitstekend verzorgde avond besluiten met het uitreiken van de prijzen. Vixy eindigde als derde, Noblesse ging met het zilver terug naar Den Haag en Saunawest kreeg hun voetbalmoment, kusten de bokaal en gooiden met champagne. Eén ding is zeker, van alle bands die deze avond speelden gaan we nog veel meer horen.

NOBLESSE @ THE MUSIC IN MY HEAD
10/6/06 3VOOR12 DEN HAAG By Leontine De Reede

"Voor Noblesse zetten we een wave in voor de kracht waarmee ze de bezoekers van het café weten te overtuigen van hun talent en professionaliteit. Nog een applaus op de koop toe voor het feit dat de mannen de toegestroomde luisteraars aan zich weten te binden. Het kwik lijkt te blijven stijgen op een van de eerste echt tropische dagen van dit jaar, maar het publiek houdt vol. Het trio zelf lijkt er weinig last van te hebben. Na afloop licht een tevreden zanger Orson Sven, ja die met die lok, toe dat een van oorsprong Israëliër wel een beetje hitte gewend is. Voor de gemiddelde polderpeople is het echter verbazingwekkend. Respect voor de enorm enerverende show, waarin Noblesse alles geeft. Orson is in zijn element en kijkt indringend de zaal in. Knallende indierock, rauw afgemaakt met de krachtige zang, die ons allen wakker schudt en houdt tot het einde. "